Skip to content

Latest commit

 

History

History
139 lines (102 loc) · 6.22 KB

File metadata and controls

139 lines (102 loc) · 6.22 KB
id python.functions.basics
title توابع در پایتون؛ از تعریف تا طراحی درست
content_type lesson
locale fa
domain programming-languages
level beginner
status draft
learning_objectives
تابع را تعریف و با آرگومان فراخوانی کنید.
تفاوت پارامتر و آرگومان را توضیح دهید.
مقدار بازگشتی، مقدار پیش‌فرض و آرگومان نام‌دار را به‌کار ببرید.
محدوده متغیر محلی و سراسری را تشخیص دهید.
تابع‌های کوچک و قابل‌آزمون طراحی کنید.
prerequisites
python.variables-and-values
python.conditional-statements
concepts
python.functions
python.functions.parameters
python.functions.return-values
sources
python-docs
estimated_minutes 45
version_scope
minimum maximum notes
3
مبانی تعریف و فراخوانی تابع در Python 3.

توابع در پایتون؛ از تعریف تا طراحی درست

۱. چرا تابع؟

تابع (Function) یک واحد نام‌گذاری‌شده از منطق برنامه است. با تابع می‌توان مسئله بزرگ را به کارهای کوچک تقسیم کرد، از تکرار کد جلوگیری کرد و برای هر کار یک نام روشن انتخاب کرد. تابع خوب معمولاً یک مسئولیت مشخص دارد.

۲. تعریف و فراخوانی

def greet(name):
    message = f"سلام، {name}"
    return message

result = greet("آوا")
print(result)

کلمه کلیدی def تابع را تعریف می‌کند. بدنه تابع با تورفتگی مشخص می‌شود. تعریف تابع به‌تنهایی آن را اجرا نمی‌کند؛ باید آن را فراخوانی کرد.

۳. پارامتر و آرگومان

پارامتر نامی است که در تعریف تابع می‌آید؛ name در مثال بالا پارامتر است. آرگومان مقدار واقعی‌ای است که هنگام فراخوانی داده می‌شود؛ "آوا" آرگومان است.

۴. مقدار بازگشتی و print

return نتیجه را به محل فراخوانی بازمی‌گرداند و اجرای تابع را پایان می‌دهد. print() فقط مقداری را برای نمایش می‌فرستد و به‌خودی‌خود جایگزین return نیست.

def square(number):
    return number * number

answer = square(5)
print(answer)  # 25

تابعی که بدون return صریح به پایان برسد، مقدار None را برمی‌گرداند.

۵. چند آرگومان و آرگومان نام‌دار

def describe_book(title, author, year):
    return f"{title} — {author} ({year})"

print(describe_book("Dune", "Frank Herbert", 1965))
print(describe_book(author="Ursula Le Guin", title="A Wizard of Earthsea", year=1968))

در فراخوانی نام‌دار، ارتباط مقدار و پارامتر آشکارتر است. پس از آرگومان نام‌دار نمی‌توان آرگومان موقعیتی معمولی آورد.

۶. مقدار پیش‌فرض

def greet(name, prefix="سلام"):
    return f"{prefix}، {name}"

print(greet("مینا"))
print(greet("رضا", prefix="درود"))

پارامترهای دارای مقدار پیش‌فرض باید پس از پارامترهای بدون مقدار پیش‌فرض قرار بگیرند. از فهرست یا دیکشنری mutable به‌عنوان مقدار پیش‌فرض استفاده نکنید مگر رفتار مشترک و ماندگار آن را آگاهانه بخواهید.

۷. محدوده متغیرها

متغیری که داخل تابع تعریف می‌شود معمولاً محلی است و از بیرون تابع قابل دسترسی مستقیم نیست:

def calculate():
    total = 10
    return total

print(calculate())

برای فهم محدوده نام‌ها، پایتون از قاعده LEGB استفاده می‌کند: Local، Enclosing، Global و Built-in. تغییر متغیر سراسری از داخل تابع معمولاً طراحی را دشوار می‌کند؛ انتقال داده از طریق آرگومان و return اغلب روشن‌تر است.

۸. مستندسازی و طراحی

برای تابعی که رابط عمومی دارد، docstring بنویسید:

def area_rectangle(width, height):
    """مساحت مستطیل را برای ضلع‌های نامنفی برمی‌گرداند."""
    if width < 0 or height < 0:
        raise ValueError("ضلع‌ها نمی‌توانند منفی باشند.")
    return width * height

نام تابع باید کنش یا نتیجه را نشان دهد. ورودی‌های لازم را روشن کنید، حالت نامعتبر را مدیریت کنید و تابع را تا حد امکان کوتاه و مستقل نگه دارید.

۹. اشتباهات رایج

  • تعریف تابع و فراموش‌کردن فراخوانی.
  • اشتباه‌گرفتن پارامتر و آرگومان.
  • انتظار مقدار از تابعی که فقط print اجرا می‌کند.
  • استفاده از متغیر محلی بیرون تابع.
  • قراردادن فهرست mutable به‌عنوان مقدار پیش‌فرض.
  • نوشتن تابعی با چند مسئولیت نامرتبط.

۱۰. تمرین

۱. تابع rectangle_area را بنویسید که دو ضلع را بگیرد و مساحت را برگرداند. ۲. تابع format_name را با پارامتر اختیاری برای نام میانی طراحی کنید. ۳. تابعی برای میانگین فهرست عددها بنویسید؛ برای فهرست خالی رفتار مشخصی تعیین کنید. ۴. برای تابع میانگین، آزمون ورودی معمول و ورودی خالی بنویسید.

منابع